پروژههای هنری مریم مجد (اِماِماِیپی) با همکاری نگارخانه والی برگزار میکند:
«میان آنگاه و اکنون» نمایشی فرایندمحور از آذین نوبان است که با بازخوانی دو مجموعهی مهم کارنامهی سیسالهی او، به بررسی تحول زبان بصری، دغدغههای مفهومی و تاریخ شخصی هنرمند در گذر زمان و در بستری متفاوت میپردازد.
این مجموعه با گردآوری آثاری از دورههای مختلف هنری آذین نوبان، نشان میدهد چگونه ایدههای پیشین میتوانند در چارچوب کیوریتوری معاصر دوباره فعال، بازتفسیر و دگرگون شوند. این رویکرد در امتداد علاقهی همیشگی پروژههای هنری مریم مجد (اِماِماِیپی) به شیوههایی است که میتوانند با بهکارگیری عناصر آرشیوی، رویکردها، معانی و موقعیتهای تازهای را خلق کنند.
در این نمایش، آذین نوبان با مرور مجموعههای اولیهی خود، ایدههایی را که در شکلگیری مسیر هنریاش نقش بنیادین داشتهاند را بازخوانی میکند. این بازگشت، گفتوگویی میان تداوم و گسست پدید میآورد و امکان مواجهه با مفاهیمی چون زمان، پایداری، هویت و حافظهی فردی و جمعی را فراهم میسازد. «میان آنگاه و اکنون» با کنار هم قرار دادن آثاری که طی سه دهه شکل گرفتهاند، تنشهای زایندهی میان حافظه و دگرگونی، و میان تغییر و استمرار را برجسته میکند.
از منظر کیوریتوریال، هدف پروژههای هنری مریم مجد در این پروژه، نشاندادن این است که چگونه یک چارچوب معاصر میتواند چشماندازهای اولیهی یک هنرمند را دوباره فعال کند. در این نمایش، آثار نه بهعنوان محصولی ثبت شده با هویتی مشخص، بلکه بهمثابه نشانههایی در امتداد یک مسیر خلاقه دیده شدهاند. در نگاه ِاِماِماِیپی، این آثار نه اسنادی تاریخیاند و نه یادگارهایی نوستالژیک؛ آنها مدارکی زندهاند از دگرگونی زبان بصری، تجربهی شخصی و روایت مفهومی هنرمند. این بازخوانی، آغازی برای مرحلهای تازه و روایتی از بازگشت است.
آذین نوبان (م. 1341، تهران) هنرمندی چند رسانهای است که در زمینههای نقاشی، طراحی و ویدیو کار میکند. محورهای اصلی کار او آیین، حافظه و روانشناسی تکرار هستند. آثار او در ایران، فرانسه و ایالات متحده به نمایش درآمدهاند.
