دچار بهمن ماه 1393

دچار بهمن ماه 1393

شاید اگر کافکا یا بختیار علی( متفکر و نویسنده کرد) نقاش بودند؛ همچون سیروان نقاشی می­کشیدند.
  کارهای سیروان آمیزه ی عجیبی هستند از روحیاتی رمانتیک، حسی اکسپر­سیو، نگاهی سمبولیک، گرایشی آبستراکت و علاقه­ای گرافیکی برای روایتگریِ کودکانه، با گوشه نگاهی      ترانسپارانت وپیکاسویی.
 

درباره هنرمندان : سیروان کنعانی

  • 60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 90 * 70 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    90 * 70 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 40 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    40 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 60 * 80 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    60 * 80 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 90 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    90 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 50 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    50 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 90 * 120 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    90 * 120 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 50 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    50 * 100 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 80 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    80 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    60 * 90 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
  • 90 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم
    90 * 60 سانتی متر ، رنگ روغن روی بوم

گزارش

  مشخص است که او از همان گفتمان رمانتیک سایه انداخته بر روانِ زخم خورده ی ملتی می­آغازد که قریب به صد سال پیش با چرخش عنایت بریتانیای کبیر به دیگرسو، جایگاه    هویتی­شان به درجه دوم نزول پیدا کرد. شاید نه ایشان، نه دیگر هنرمندان کُرد آن واقعه تاریخی و اهتزاز گفتمان حاصل از آن را نیز بر فضای فکری خویش نشناسند اما آن دو واقعیت، هنرمند کُرد را قبل از تولد می­یابند و در گوشش نجوا می­کنند.
 می­توان دید که این روحیات رمانتیک، همزاد همه هنرمندان کُرد بوده و هست. سیروان، برای بیان پتانسیل غنی شده ی فروخوردگیِ عقده­هایی که او را در غربتی ونسان گونه    نشانده­اند؛ از درون خویش (مایه) به واقع پرسوناژهایی می­آمیزد که آنان نیز کاراکتری مکتوم در مهندسی ذات هنرمند دارند. آدم­هایش، از سر تا پا، پرتره هستند و پرتره به سرتاسر تابلو نشط نموده است. دست و پا و شکم و کل اندام، از رازی درونی و غلیظ می­گویند. شکل­ها تا مرز سورئال دفورمه هستند اما از هیچگونه جریانی سیال، برای ذهن خبری نیست.
    اگر چه فشار سنگین روان هنرمند بر آثارش مشهود است اما روحیات هنرمند به دنیای آسوده­تر رؤیا هیچ نظری ندارد و به سودایی سورئالیستی نیانجامیده است. دفورماسیون گاهی اوقات به بیانی ترانسپارانت عدول می­کند. وسوسه­ای کوبیستی در کار است و می­توان از ضربآهنگ قلم­هایش ورود به آن حیطه را در آینده حدس زد. اما اکنون هنوز تعهدی دانشجویی اندرزهای یوهانس ایتن و داستان کنتراست­ها و رنگ­های مکمل،  پروژه جدی آفرینش هنری را با رعایت فرامین کلیشه­ای مبانی رنگ به کار می­گیرد. همین امر پیش بینی دورخیز وی را به گستره دوبعدی هنر ناب دشوار می­نماید اگرچه وجوه آبستراکت تمامی عناصر به کار رفته در آثارش، توان او را در معماری پرده و آشنایی واضح و بی­پرده با خاصیت ناب مبادی تصویر به خوبی نشان می­دهد و حتی وسوسه­ای منضبط و سر به راه را در این زمینه می­توان کشف نمود. کمپوزیسیون تا حد زیادی حسابگرانه، حساسیت ریزبینانه رنگی، پالت تمیز و غنی، کنترل مدبرانه اجرای رنگ، حفظ ماهیت سطوح اصلی در حین پردازش جلوه­های بصری بر روی آن­ها . تأکیدی ریاضی گونه بر ذات خط در میان پارازیت­های پرتنش رنگی، استفاده   از اِلمان­های پرانرژی در قالب نقاط، سطوح، و تکسچرهای مناسب برای آراستن هنرمندانه ی  اثر هنری، دفرماسیون مبتنی بر شناخت و به کارگیری معقول رنگ و فرم و خط و بافت در    جاهایی از تابلو که موضوع اصلی بر آن متمرکز نیست. حفظ یکپارچگی پرده در فضای متناقض عناصر متنازع. شناخت دیالکتیک جدل و کنترل تنوع برونگرای جلوه­های بصری. هدایت    موسیقی گسترش چیزها برمساحت تصویر. همه این­ها بخشی از اتفاقاتی است که سیروان را در یافتن راهی متفاوت از دیگران، در قریب به ده سال مکاشفه ژرفای خویش یاری نموده است.
                                                30/10/1393  مسعود رحیمی